Wat is een recherchebureau?

Artikel 1 van de Wet particuliere beveiligingsorganisaties en recherchebureaus geeft een definitie van een recherchebureau, te weten: “Een natuurlijke persoon of rechtspersoon die in de uitoefening van een beroep of bedrijf met winstoogmerk recherchewerkzaamheden verricht, voor zover die werkzaamheden worden verricht op verzoek van een derde, in verband met een eigen belang van deze derde en betrekking hebben op een of meer bepaalde natuurlijke personen”.

Recherchewerkzaamheden worden in artikel 1 van de Wet gedefinieerd als: “Het vergaren en analyseren van gegevens”. Particuliere recherchebureaus doen onderzoek op verzoek van een opdrachtgever, in het private domein. Het zal daarbij veelal gaan om onderzoek naar feiten en omstandigheden die de opdrachtgever op enige wijze schade toebrengen of zouden kunnen toebrengen, of feiten die anderszins onrechtmatig jegens de opdrachtgever kunnen zijn. Te denken valt aan onderzoek in verband met een vermoeden van fraude, gepleegd door mede- werkers van een bedrijf, de naleving van concurrentiebedingen, het natrekken van sollicitanten en het verzamelen van bewijs in verband met ontslagzaken. Vaak zullen dergelijke feiten tevens onder de omschrijving van een strafbaar feit vallen, maar dat is niet de invalshoek voor de particuliere recherche.

Particuliere recherche dient niet primair een strafrechtelijk of strafvorderlijk doel. De reactie op het onderzoek zal in de private sfeer liggen (bijvoorbeeld een ontslag of een regeling tot het betalen van schadevergoeding). Recherchebureaus houden zich niet bezig met strafvorderlijke opsporing. Die taak is voorbehouden aan politie en buitengewone opsporingsambtenaren, aan wie daartoe bij wet exclusieve bevoegdheden zijn verleend.
Het in stand houden van een recherchebureau zonder vergunning is op grond van artikel 2 van de Wet particuliere beveiligingsorganisaties en recherchebureaus verboden en strafbaar gesteld in artikel 1, sub 4, van de Wet economische delicten.

Wat houdt de privacygedragscode in?

Sinds 1 juni 2004 zijn recherchebureaus verplicht de Privacygedragscode particuliere onderzoeksbureaus te hanteren. Deze gedragscode is oorspronkelijk opgesteld door de brancheorganisatie, in nauw overleg met de overheid. In januari 2004 heeft het College Bescherming Persoonsgegevens (CBP) verklaard dat de privacygedragscode een juiste uitwerking vormt van de Wet Bescherming Persoonsgegevens (Wbp) en andere wettelijke bepalingen betreffende de verwerking van persoonsgegevens. Vervolgens heeft de minister van Justitie besloten deze privacygedragscode deel uit te laten maken van de regelgeving die geldt voor alle particuliere recherchebureaus. In verband daarmee is de Regeling particuliere beveiligingsorganisaties en recherchebureaus aangepast en is de privacygedragscode als bijlage bij deze Regeling opgenomen.

De gedragscode beschrijft de praktijk van het particuliere onderzoek en geeft daar normen voor. Beschreven wordt wat bij het uitvoeren van onderzoek mag en wat niet mag, wat de rechten zijn van degene die onderzocht wordt, hoe moet worden omgegaan met persoonsgegevens, et cetera. De meest voorkomende methoden van onderzoek worden behandeld, zoals het interviewen van personen, observatie, heimelijke observatie door middel van camera’s en het meeluisteren en opnemen van (telefoon)gesprekken.

 

 

 

This entry was posted in Nieuws. Bookmark the permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Captcha Captcha Reload

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>